·
Home
 
·
Advertenties
 
·
Spirituele Artikelen
 
·
Spirituele thema's
 
·
Zoeken / Info
 
·
Spirituele boeken
 
 
·
Ans Corbee
 
·
Celia Fenn
 
·
De Hoeders
 
·
De Monade
 
·
Eckhart Tolle
 
·
Gabriela Gaastra-Levin
 
·
Kryon-Lee Carroll
 
·
Manuela van der Knaap
 
·
Niek Johida
 
·
Praktijk Orfilan
 
·
Ronna Herman
 
·
Spiritual Wisdom
 
·
Steve Rother
 
·
Suzan Caroll
 
·
Valerie Donner
 
     
   
   
 

 

 
 
 
Thema: Artikelen-over-Bewustwording
Naam : webmaster
Titel : Iedereen kan meer geluk ervaren!
Tekst : Uit Spiegelbeeld 5, 2005
Iedereen kan meer geluk ervaren! (door Hendrik van der Ham)

Wie wil er geen geluk? Is geluk voor iedereen? Is er een grens, een knop of een advies dat we kunnen krijgen om altijd gelukkig te zijn? We krijgen allemaal uitstekende adviezen. Werken ze? We geven allemaal uitstekende adviezen. Werken ze? Voor een ander pakt het anders uit en vervolgens kunnen we vanaf een bepaald moment stoppen met onze goedbedoelde adviezen, of het idee hebben dat onze adviezen niet goed worden opgepakt.

Eigenlijk wil iedereen geluk ervaren. Degene die daar met ""nee"" op antwoordt moet ik nog tegenkomen. En als we lang zonder veel geluk te ervaren leven en naar andere mensen kijken, dan kunnen we het idee hebben dat geluk niet voor iederen is weggelegd. Daardoor relativeren veel mensen elk jaar meer. Toch heeft relativeren een schaduwzijde, we relativeren namelijk ook onze momenten van geluk. Vervolgens leven op die geluksmomenten, en mogelijk op het geluk van anderen. Kritiek die we van anderen ervaren is bijna dodelijk, en we leven helemaal op bij een compliment van een ander. Is er een knop? Is er een goed advies, waardoor wij gelukkig worden? Was het misschien maar zo. Het is eenvoudiger om anderen advies te geven, dan om advies te krijgen. De adviezen van anderen maken ons juist ongelukkiger, want ze lijken op kritiek die we niet willen horen. We zijn kritisch op onszelf, daarom hebben wij kritiek op anderen. Ik ken mensen die altijd over een ander willen praten. Ik ken !
mensen die als ze met je praten alleen maar vragen stellen. Dat is niet confronterend voor hen. Ze hoeven geen antwoord te geven op moeilijke vragen, vragen waar ze zelf niet uit zijn. Toch stellen zij anderen diezelfde vragen, de vragen die ze zelf moeilijk kunnen beantwoorden. Op die manier komen ze ook op indirecte wijze toe aan hun levensgeluk.

Confrontatie
Het is zo makkelijk om ons tegen een ander af te zetten. We boren in deze maatschappij zo gemakkelijk een ander in de grond om onszelf beter te voelen. We willen in eerste instantie geen van allen de confrontatie met onszelf aangaan. Onszelf willen we niet afvallen. Toch is de confrontatie met onze buurman, onze collega of onze partner de confrontatie met onszelf. De buurman, collega of partner doet het nooit goed. We hebben bijvoorbeeld kritiek op de buurman omdat zijn kinderen in oude kleding rondlopen, terwijl hij wel een nieuwe auto voor zichzelf koopt. Dit is verkapte zelfkritiek, omdat we alleen kritiek op een ander hebben als we zelf niet vrij van kritiek zijn. Het is niet zo dat wij hetzelfde zouden doen, maar wel dat we in eerste instantie niet naar onszelf kijken of hen met ons vergelijken. Wij kopen tenslotte geen nieuwe auto als ons kind nog in oude kleding rond blijft lopen. Maar wat doen wel wel? Waarom werken onze goedbedoelde adviezen niet zo goed voor andere!
n? Omdat dat wat volgens ons voor hen bedoeld is, in eerste instantie voor onszelf is bedoeld. De adviezen die voor een ander niet werken, werken niet omdat ze bij ons passen en pasten. We zeggen veelal tegen een ander wat we tegen onszelf willen zeggen.

Behoeften
Tijdens ons leven ervaren we allerlei behoeften. We voelen ons fijn en in een soort balans als die behoeften vervuld worden. Om die reden spreken we over geluk als iets tastbaars in ons leven. We hebben geluk als we de lotto winnen. We spreken van geluk als we bloemen krijgen. Er is een liefdevolle partner in ons leven en anderen zien dat als ons geluk. Maar wat hebben wij nodig om constant geluk te ervaren? Op een dag wilde ik dat mijn vriendin mijn rug masseerde. Wat deed ik? Ik masseerde haar rug, met de verwachting dat zij het vervolgens ook bij mij zou doen. Maar zonder dat we het wisten was de avond alweer om. Mijn massage werd uitgesteld terwijl ik echt een massage nodig had. Conclusie: we geven veelal aan een ander wat we zelf willen ontvangen. Hoe komt dat?

Respect voor onszelf is eerder aan onszelf toekomen. Om dat te doen moeten we wel weten wat we willen. In deze samenleving komen we in de meeste gevallen eerst aan een ander toe. Zo zijn we opgevoed. Onze cultuur kent veel waarde toe aan spreekwoorden die uit godsdiensten voortkomen. Wij hebben het volgende spreekwoord omgedraaid: ""doe een ander niet aan wat je zelf niet wilt dat jou overkomt!"" Wat doen wij? We maken het een ander vaak heel moeilijk, door onze kritiek op hen en door onszelf niet te geven wat we nodig hebben. Hierdoor vinden we een afwachtende houding bij veel mensen. We hebben bijvoorbeeld behoefte aan iets en wachten maar tot iemand anders ons dat geeft. Om dezelfde reden proberen we een ander gelukkig te maken, zodat zij ons vervolgens gelukkig kunnen maken... Als we onszelf geven wat we nodig hebben, zijn we in eerste instantie niet egoistisch. We geven onszelf wat we nodig hebben waardoor een ander niet meer zoveel moeite hoeft te doen. We leven fijner e!
n gelukkiger, en anderen zijn niet langer afhankelijk van ons geluk alvorens zelf gelukkig te zijn. Onze omgeving, ook die buurman, collega of partner is gelukkiger als wij reeds gelukkig zijn. Hierdoor valt deze manier van doen zeker niet egoistisch te noemen. We zijn aangenamer gezelschap doordat we onszelf geven wat we nodig hebben en ineens wil iedereen graag bij ons zijn. We vragen om een rugmassage als we die nodig hebben. Vervolgens kunnen we een ander gemakkelijker geven wat hij nodig heeft.

Geluk
Constant geluk ervaren, komt dichterbij als we onszelf geven wat we nodig hebben. Als onze behoeften vervuld zijn, kunnen we aan onze diepere gevoelens toekomen. Ineens is geluk niet langer die goede baan, die nieuwe auto of die bos bloemen op zaterdag. Geluk is een gevoel. ""Je moet de ander gelukkig maken"" is vastgeroest als een begrip. Die ander is onze partner, onze collega en die buurman, die tenslotte ook onze naaste is. Wat gebeurt er? We richten on op iets, iets tastbaars. Dat betekent dat we de ander gelukkig willen maken met bloemen, geld of gematerialiseerde liefde. En kunnen we de ander gelukkig maken? Toch blijven we het proberen. We blijven via een omweg naar waardering vragen. We krijgen kritiek, en ook de goedbedoelde adviezen zijn doorspekt van kritiek, en we leven constant in de veronderstelling dat we anderen moeten verbeteren. Waarom? Omdat we nog steeds het idee hebben dat wij niet goed genoeg zijn. Voor wie? Voor onszelf.

Alles wat we geven, moet vrij zijn van verwachting! We hebben veelal het idee dat die ander ons zal teruggeven wat we hen geven. Dat denken we al snel, maar wat geven we hen eigenlijk? Wat geven we hen als we verwachten iets terug te ontvangen? Is onze gift dan een vrije gift? Nee, we hebben de gift belast met verwachting. We geven veelal, zoals ik de rugmassage aan mijn vriendin gaf, om zelf een rugmassage te ontvangen. Dat is heel egoistisch! In de samenleving waar wij als mens deel uitmaken ervaren we prestatiedruk. Dat begint al tijdens onze opvoeding. We moeten het goed doen. We ontvangen waardering als we iets kunnen, of als we iets beter kunnen dan een ander. Hoe is prestatiedruk gekoppeld aan de verwachting waarover ik spreek? Kennen we het schaakspel? Wie kent het spel niet? ""Goede schakers"" denken vele zetten vooruit, ze gaan voor het winnen van het spel. Wat gebeurt er als een beginnende schaker de eerste keren heel veel wordt geholpen tijdens het spel? Hij bouwt !
een achterstand op, terwijl we het idee zullen hebben dat hij het hierdoor snel leert.... De daaropvolgende keren dat hij het spel alleen zal moeten doen presteert hij minder, terwijl hij onbewust verwacht (bijna) te winnen. Wat gebeurt er? Hij twijfelt aan zijn eigen kunnen want zijn verwachting lag hoger. Wat gebeurt er als hij heel prestatiegericht is en het spel niet wil verliezen? Dan speelt hij het spel met veel spanning, want zijn verwachtingen hebben hem onder druk gezet.

Onze verwachtingen zetten ons in deze maatschappij onder druk. We mogen het niet fout doen. We weten hoe kinderen leren lopen, door te vallen en weer op te staan. Toch hebben we het idee dat we niet hoeven vallen, dat hebben wij geleerd. We bedenken allerlei hulpmiddelen om het leven van anderen te verlichten, en daardoor ons leven te verlichten. Wat gebeurt er? We bouwen een achterstand op. We kunnen het advies van anderen niet aan, omdat we zelf veelal geen kritiek kunnen ontvangen en niet durven vallen. En wat is de oplossing? Van een afstand naar ons eigen leven kijken. Kritiek hebben op onszelf, maar ook de kritiek: ik doe het eigenlijk best goed! Elke therapeut kijkt van een afstand en wij kunnen onze eigen therapeut zijn. Wij kunnen onszelf waarderen als we in eerste instantie fouten toelaten. Veelal is het niet eens fout wat we doen, maar slechts een onderdeel van ons leerproces, we leren tenslotte ook steeds beter te schaken. Maar om goed te leren schaken moeten be!
ginnende schakers vele keren verliezen, daardoor leren ze het spel door en door kennen. Het kind dat veel is gevallen, staat na verloop van tijd ook veel steviger in zijn schoenen. We hebben de ""fouten"", het verliezen en het vallen nodig. Al is het niet gemakkelijk om ""fouten"" te maken, te verliezen en te vallen, maakt dat juist dat de drempel van verwachting en prestatie lager is. We hoeven niet telkens beter te doen, waardoor het als vanzelf beter gaat. We zullen onszelf meer gelukkig voelen, als we van onszelf mogen verliezen, als we van onszelf zogenaamde fouten mogen maken.

Angst
Om zogenaamde fouten te durven maken moeten we eerlijk tegen onszelf zijn, maar ons leven wordt veelal geregeerd door angst. Angst om het fout te doen is tijdens onze opvoeding gebruikt, om ons te laten presteren. Om die reden gaan we de confrontatie met onszelf niet zo gemakkelijk aan. We hebben de angst voor verlies en slechter presteren diep zitten. We willen het steeds beter doen, terwijl het pas echt beter wordt als we onze verwachtingen loslaten. Als wij onszelf gaan waarderen en goedkeuren, dan laten we onze angsten los. Ineens mag die partner, die collega of de buurman gewoon zijn wie hij is. Om onze angst ons leven niet langer te laten regeren, moeten we ontdekken dat we meer zijn dan wie we denken te zijn. We moeten onszelf als ""goed"" waarderen waardoor we loskomen van de behoefte om goedkeuring van wie andere te ontvangen. Onze goedkeuring van wie we in eerste instantie zijn, zorgt ervoor dat we opnieuw als een kind van het leven kunnen genieten. We kunnen onze an!
gst achter ons laten door zelf de regels van het spel te bepalen. Wie zegt dat we niet winnen door te verliezen?

Liefde
Zoals bij geluk wil iedereen liefde ervaren. Na het ervaren van de eerste liefde in ons leven is de drempel om opnieuw liefde te ervaren hoger geworden. We koppelen elke volgende ervaring aan een eerdere ervaring. Dag verandert ls we onszelf anders zien, als we van een afstand durven kijken en onszelf als hoofdrolspeler in ons leven zien. Ineens mogen we vallen en opstaan. Het leven wordt als een spel. Op een dag begrijpen we niet alleen het principe, maar voelen we ons aanwezig in dit moment. Dat kan de zevende dag zijn, zoals God op de zevende dag al het geschapene ""goed"" noemde, zo kunnen wij onze wereld goedkeuren en niets meer moeten veranderen. Dan kunnen we gevoelens van pijn, boosheid en gevoelens van liefde en geluk echt toelaten. En we zijn niet langer bang voor wat een ander ons te vertellen heeft....

We worden groot en sterk door de blauwe plekken en de moeilijke momenten in ons leven. We hebben die ervaringen nodig. Zonder donker kennen we geen licht, zonder zwaarte van het leven kennen we de lichtheid van het bestaan niet. Ons vertrouwen moet groeien. Onze liefde voor onszelf moet groeien. Complimenten kunnen we beter aan onszelf geven, dat is een vorm van zelfliefde. Door het ervaren van onze liefde, ervaren we meer liefde van iedereen en dat geeft ons gevoelens van geluk. We ervaren een liefdevolle omgeving, een bevestiging van onze liefde (voor onszelf). Weten hoe de psyche werkt helpt ons dichter bij onszelf te zijn. Zonder verwachtingen kunnen we niet teleurgesteld worden. Kritiek kunnen ontvangen, helpt ons om beter naar onszelf te kijken. Onszelf gaan waarderen maakt het proces af, waardoor we meer geluk ervaren. Er is geluk voor iederen. Het hangt niet af van wat we meemaken, maar van hoe we dat wat we meemaken zien. Ons perspectief is bepalend. We kunnen een p!
erspectief vol geluk ervaren kiezen, er laten zijn wat er is. Ineens hebben we geen adviezen meer voor een ander. We weten zelf hoe we het zelf moeten doen. We zijn vrij om ons gelukkig te voelen, als we onszelf maar in de spiegel willen zien.

Website : http://www.
   
Druk op deze button om een reactie op dit artikel te geven.
Reactie(s)
 
 
     
   
 

BookmarkMaak StartpaginaContactGastenboekAdverterenDisclaimer


 
© 2003 - 2007: Powered by: A-Tzi

     
 
    Inloggen
  · Link aanmelden
  · Link aanmelden uitgebreid
  · Advertentie plaatsen
  · Artikel plaatsen
  · Nieuwsbrief
  · Nieuwsbrief Xtra
 
  · BannerExchange
  · BannerPartners
  · Gastenboek
  · Kaartje sturen
  · Spirituele Promotie & Diensten
  Kijk hier voor de mogelijkheden voor spirituele promotie activiteiten
   
   
 
   
   
 
  · StartKunst
  · A-TZI