·
Home
 
·
Advertenties
 
·
Spirituele Artikelen
 
·
Spirituele thema's
 
·
Zoeken / Info
 
·
Spirituele boeken
 
 
·
Ans Corbee
 
·
Celia Fenn
 
·
De Hoeders
 
·
De Monade
 
·
Eckhart Tolle
 
·
Gabriela Gaastra-Levin
 
·
Kryon-Lee Carroll
 
·
Manuela van der Knaap
 
·
Niek Johida
 
·
Praktijk Orfilan
 
·
Ronna Herman
 
·
Spiritual Wisdom
 
·
Steve Rother
 
·
Suzan Caroll
 
·
Valerie Donner
 
     
   
   
 

 

 
 
 
Thema: Spirituele-ervaringen
Naam : Eckhart Tolle
Titel : Invloedrijke spirituele leraren van deze tijd
Tekst : In het rijtje foto's in het frame links op mijn webpagina's ontbrak n van de meest invloedrijke spirituele leraren van deze tijd. Eckhart Tolle. Ik had al jaren lang zijn boeken over de Kracht van het Nu in huis, maar na een eerste en tweede lezing waren dat geen levensgezellen geworden. Tolle dus ook niet. Ten onrechte, naar later bleek....

De eerste kennismaking

Ik vond destijds (medio 2000) dat Tolle heel veel heen en weer switchte van nondualiteit naar dualiteit, terwijl ik zelf steeds meer doordrong in de mystieke wereld van de radicale nondualiteit.

Ramana, Nisargadatta en Huang Po waren daar mijn voorbeelden en inspirators, later nog aangevuld met Bob Adamson en Robert Adams. Zij wezen allemaal op onze eigen aanwezigheid -het Ik Ben- als bron van alle bestaan. Ook de persoon (de combinatie lichaam, denken, emoties) blijkt na zelfonderzoek 'slechts' te bestaan uit vormen, objecten, ervaringen. Wij zijn die vormen niet. Wij zijn Dat wat al die ervaringen op doet. Dat-wat-ziet. Zodra je dat begreep was er dus geen onafhankelijke persoon meer, die ook maar iets zelf kon doen.

Dat laatste zei Tolle er echter niet altijd bij.... Je moest toch nog dit of dat. Pagina's vol aanwijzingen. Maar de persoon was toch al doorzien als niet werkelijk bestaand??? Dus alle aanwijzingen van Tolle voor de arme zoeker vielen bij mij op onvruchtbare grond.

Maar hij zei en zegt het steeds weer zelf: Er bestaat verder geen tijd. Het Zijn kan alleen maar Nu zijn. Dit moment. Er is dus helemaal geen beweging mogelijk van het zoeken van iets naar een iets dat in de toekomst verborgen ligt.

Daarmee viel voor mij destijds de grondslag van het bezoeken van al die eindeloze satsangs en retraites weg. Wat je zoekt is er al. Hier, Nu. Ik werd zelfs te streng in het beoordelen van andere Advaitaleraren zoals mijn eigen lerares. Eigenlijk voelde ik mij ook een beetje bedrogen door daar 5 jaar doorgebracht te hebben. Hoe fijn het daar ook was. Had niemand kristalhelder kunnen vertellen dat ik al het Gezochte was, dat dit alleen Nu aanwezig is? Hier, Nu. Als Dat-wat-is.??? Als exact wat er nu is, mooi of lelijk? Dat ik niet hoefde te wachten op nog meer mooie ervaringen? Of was het wl gezegd en begreep ik het niet? Of had ik het niet gehoord?

Ik ben een zeer kritisch toehoorder, dus dat kan bijna niet.

Ik voelde mij nog steeds niet thuis en wilde hom of kuit. En ik vond dat uiteindelijk definitief bij Gilbert Schultz en Bob Adamson. Daarna ging ik mijn inzichten uitdragen, en was daarbij verbijsterd vanwege de vaak geringe kwaliteit van de lessen van veel Nederlandse advaita-leraren. Zij bleven maar in tijd rondmodderen.

Maar ja.....oordelen is in principe al 'verkeerd' maar gestrengheid past natuurlijk helemaal niet m.b.t. Dat-wat-is. "Ja, allemaal ego", hoor ik dan... En inderdaad. Dat is ook zo. Maar ik wilde uitsluitend het Ene doorgronden en geen aanwijzingen krijgen hoe ik mijn dagelijkse leven moest invullen en horen dat het bij de kerstretraite pas echt kicken zou worden..... Er was immers toch geen 'ik' welke een vrije keuze had om wat dan ook te doen. Er was 'slechts' zien van een object, van de gedachte 'ik' dat gekoppeld was aan een ander tijdelijk object: het lichaam. Ik had mij al ten diepste gerealiseerd dat ik niet het lichaam of het denken was en dat er niet iets (geen 'ik') was wat dat allemaal bewust aanstuurde. Ik ben het waarnemen van een lichaam (en de rest van de wereld) en van gedachten en emoties.

"Nothing is personal", zegt ook Tolle zelf. Waarom dan die stroom van aanwijzingen bij hem-net als die leraren- voor een niet-bestaand 'ik' hoe zich te gedragen in een wereld, die dat niet-bestaande 'ik' ook niet kan aangrijpen en veranderen. Immers die wereld en het 'ik' worden domweg heel eenvoudig slechts gezien door wie wij werkelijk zijn. Alles gaat zoals het gaat. De wereld doet zichzelf. Niemand die het doet. Waarom wordt dat gewoon niet keihard en kristalhelder verteld, zoals wl Bob Adamson en zijn leerlingen doen? Ik val in herhalingen.

Ik liet Tolle dus destijds los. Ik zag niets nieuws bij hem en ik vond hem niet consequent. Hij schiep toch weer Tijd voor de zoeker. En dan miljoenen boeken verkopen.....jalousie???? Ook dat....

Het einde van mijn zoektocht

Ik wist medio 2007/2008 inmiddels ten diepste dat ik het onkenbare Onveranderlijke ben, dat als Enige verandering kan waarnemen. Toen ik uiteindelijk op de uiterste grens van het onkenbare Kennen was gekomen, was de zoektocht voor mij in wezen klaar. 'Ik' bleek het niet zelf te doen. Mijn 'wezen' bleek het onkenbare wezen van het hele Universum, de oorzaakloze Oorzaak. Het Eeuwige Nu. Het Enige Niets. Wachten op nog langduriger en grootsere ervaringen is wachten op het tijdelijke... Die ontwikkelingsgang heb ik uitvoerig hier op deze website en op mijn weblog beschreven.

Verder kom je niet. Er is geen 'je' en er is geen verder.....Het is klaar. Je kan nooit meer of minder dan het onkenbare Niets zijn. Je bent het leven zelf. De spiegel voor de wereld van veranderingen. Er is geen 'ik' die zelf wat doet.

Gebeure wat gebeure..... En dan?

Het was klaar, het was door-zien. Er was geen 'ik' om klaar te zijn. Niet 'ik' leef het leven, maar het Leven leeft mij. Het gewone leven der objecten keert dan weer terug. Maar niet als 'mijn' probleem...... Zoals een oude Zenmeester zei: In het begin zijn bergen bergen en rivieren rivieren; later (tijdens de zoektocht) zijn bergen geen bergen en rivieren geen rivieren; en nog later zijn bergen gewoon weer bergen en rivieren rivieren."

De hernieuwde kennismaking met Eckhart Tolle

Op dat moment (januari 2008) kreeg ik een dvd setje van de Findhorn Retraite met Eckhart Tolle. Het bleek een grote verrassing voor mij. Zien, horen & ervaren van Tolle bleek voor mij een totaal andere ervaring dan het lezen van Tolle. Er was een onmiddellijke resonantie. Tot mijn verrassing was er onmiddellijk die immense Stilte en Ruimte, die ik al kende van de tijd dat ik het Notebook van J. Krishnamurti las, 15 jaar geleden. Of van behandelingen bij mij aan de behandeltafel. Of bij de satsangs bij Djihi Marianne. En al die momenten dat 'Het' mijn persoon overschaduwde.

Het Nu

Maar nu waren er geen vragen meer, was er geen wachten meer op een antwoord, het ook willen krijgen wat die ander zegt te hebben (zoals ik destijds bij de satsangs zat), maar een delen van wat is. Nu, op dit moment. Alleen maar Nu.

Tolle bevestigt dat het denken kan geen vat krijgen op Stilte, op Ruimte, op het moment zelf. Het denken wil reageren op het vorige moment en neemt je mee naar een imaginaire toekomst en schept zo tijd. Maar Dit, dit moment, is het enige dat er is! Een stil verblijven in dit Ene Moment geeft geen voedsel aan het denken en dat denken zwijgt dan onwillekeurig, bij gebrek aan energie. Het krijgt geen spannend voedsel meer. De Stilte verdiept zich en onthult zich tevens als Ruimte, als dat wat je wezenlijk bent. Open Aanwezigheid. Welk woord je er ook aan toekent, het beschrijft het niet. Woorden zijn op zijn hoogst 'pointers.' Aanwijzers. ANWB-borden.

Tolle: "Het enige wat geen vorm heeft, het enige wat wij nooit uit waarneming kunnen kennen, het enige dus wat wij zijn". Of: "Het Nu, die Stilte is groter en veelomvattender dan alles dat je in de wereld der vormen kan bedreigen. Je bent het allesomvattende leven zelf."

Tolle benadrukt herhaaldelijk dat je de Stilte niet kan bereiken. Die Stilte en Ruimte bestaan vrafgaand ofwel achter (beyond) het Vormloze. Derhalve zal geen vorm (als gedachten, begrippen, kennis) het vormloze kunnen benaderen, begrijpen en -laat staan- omvatten.

Geen concept kan er de essentie van weergeven. Alleen door niet-doen, door stil, alert te verblijven in het Enige Moment, als de Ruimte en Stilte die je bent, onthult zij zich als vanzelf en dan niet als een duale vorm van wel-of-geen-geluid. Maar als een zacht, subtiel, niet-duaal gevoel van Zijn, als dat wat je bent. Probeer het te pakken en het is weg, probeer er wat mee te doen en het is weg. Jij doet het niet, het doet jou....

Eckhart Tolle lacht soms ironisch om alle fanatieke pogingen van zoekers tijdens hun jarenlange zoektocht om Grootse en Prachtige ervaringen op te doen. Ook dat soort ervaringen zijn maar -tijdelijke- vormen. Wat je ziet ben je niet! Wat je ziet is altijd een beperking. Zij komen op en verdwijnen. Exact wat 'Sailor' Bob Adamson de zoeker al dertig jaar voortdurend op het hart drukt: Je bent wat die ervaringen op-doet. Dat altijd aanwezige Bewustzijn. Verlies je dus niet in ervaringen.

Anderzijds bromt Tolle wel wat op de leraren die zeggen dat er niets te doen valt. Je kan zijn inziens wel wat doen. Tot je door hebt dat er niets te doen valt....

Stille Aandacht, Zien, Aanwezig zijn, Overgave...

Stille aandacht, aanwezig zijn, is de de enige sleutel tot het werkelijk realiseren van jouw ware aard. Keuzeloos zien. Wat J. Krishnamurti altijd al benadrukte. Het zien is al het Gezochte. Het allerlaatste waar je geen nee tegen kan zeggen. Dus door ruimte te laten voor het altijd al ziende zien, ontdek je jouw ware aard, die altijd al verborgen lag onder een dikke deken van gedachten, emoties en omgevingsinvloeden.

Die Ware Aard kan je niet zien, alleen maar Zijn. En....dat was je al die tijd al.

Een laatste begrip dat Tolle hier nog aan toevoegt is Overgave. Tot nu toe heb je voornamelijk geleefd met verzet tegen dat-wat-is. Je wilt wat er niet is, en wanneer het er is blijkt het je weer niet gelukkig te maken.

Stil ontvangen, accepteren van wat er is, is in feite overgave. Hou op met je verzet tegen wat onmiddellijk uit het Zijn zelf voortkomt. Vertrouw in wezen op wat je zelf in essentie bent. Vertouw dat wat in het leven krijgt voorgeschoteld exact datgene is wat je nodig hebt om tot het realiseren van jouw eigen wezen te komen. Het 'Ja' zeggen tegen alles wat je overkomt doet je naadloos aansluiten bij wat het Leven jou te bieden heeft. Dan kan het Zijn alle mentale posities doen oplossen. De peudo-persoonlijkheid lost daarmee op en wat over blijft is wat je wat wezenlijk bent, Ruimte, Stilte, Nu, Liefde en alle hoofdletters die je kan bedenken.

Verkeer je echter nog in een geloof aan de zelfstandigheid van vormen dan kan je wat Eckhart Tolle betreft oefenen. Tot je in de gaten krijgt dat er niets te oefenen valt. Je bent al wat je zoekt. Alleen Dat zegt niets, Dat heeft geen kenmerken. En daarom is het zo gemakkelijk over het hoofd te zien. De manier waarop Tolle dat zegt neemt je onmiddellijk voor hem in. Mijn maanden van gestrengheid losten a.h.w. als vanzelf door zijn tolerante houding op. Ik moest en moet steeds weer erg lachen om de manier waarop hij met deze materie om gaat. Hij houdt het ogenschijnlijk steeds klein en bevattelijk, maar intussen zaagt hij alle poten onder de stoel van jouw -inmiddels zogenaamd spiritueel geworden- ego weg. Onder alle wereldse voorbeelden schijnt de visie door van het enkele bestaan van het onbenoembare en onkenbare Ene. Daarin verschilt hij in niets van een Nisargadatta of een Ramana. De trouwe lezer van mijn website zal ook op deze pagina eigenlijk geen echt nieuwe inzichten aantreffen.


De leraar

Tolle vertelt dit alles in een helder Engels, maar tussendoor monkelt hij veel, maakt grappen en relativeert de veelal aangenomen belangrijkheid van guru's en zoekers door hen na te doen. Maar de ironie is niet beledigend. Sommigen zijn van oordeel dat hij al die grappen en grollen niet nodig heeft, maar zo is hij nu eenmaal. Intussen doet de Stilte toch zijn werk al. Hij rolt vriendelijk met zijn ogen en imiteert meesterlijk de gespannen mens. Zijn imitatie tijdens de India Retreat van 2002 van Nisargadatta is in n woord hilarisch, zonder dat hij enige afbreuk doet aan deze grote leraar. Hij heeft verder geen moeite met het heen en weer springen tussen dualiteit en nondualiteit. Zodra er woorden gebruikt woorden, zegt hij, blijf je tegenstellingen scheppen of suggereren. Het ware leven en jouw ware aard hebben echter geen woorden nodig. Het leven IS. Het eerste woord verdeelt het al. Er kan feitelijk niet over gesproken worden, het kan alleen geleefd worden.

Tolle spreekt de toehoorders en lezers vrijwel voortdurend aan als personen die wat kunnen doen of kunnen nalaten. Dat blijft vreemd, omdat hij voortdurend laat doorschemeren dat er niets persoonlijks is. Maar dat zal wel de paradox zijn van het gelijk aanwezig zijn Nu van het Vormloze met de wereld der vormen. Of het praat wat gemakkelijker.

Overgave betekent -volgens Tolle- acuut en fundamenteel te stoppen met wat dan ook te willen en vol uit -of je er zelf voor gekozen hebt- al is het aan de oppervlakte nog zo ellendig (armoede, handicap, sterven van een geliefde). Je zal het verzet van het ego moeten opgeven. Dan en alleen dan, neemt het Leven het roer weer zelf in handen.

Het moment Nu is het eeuwige moment. Er is niets anders. Verlangen naar wat beters is tijd. En dan verkeer je weer in dualiteit. De enige oplossing is dus ook volgens Tolle totaal n te zijn met hoe het Nu is. Al houdt dat het schillen van een paar mud aardappelen in, of het zwemmen in een zwembad vol goudstukken.

Het Pijnlichaam

Veel aandacht heeft hij ook voor de rol van het ego en zijn bak vol aan herinneringen en identificaties ofwel het Pijnlichaam. Ieder mens heeft dat, want het is onpersoonlijk. Het is de staat waar de mensheid in verkeert. Ook onze gedachten zijn niet van ons. Zij 'denken' ons. Ons ware IK ziet slechts de gedachten en de reacties daar op. In feite zegt ook Tolle (net als Parsons en Adamson): "Nobody's here!" Maar toch is weer van alles wat om aandacht vraagt.....

De opgeslagen persoonlijke en onpersoonlijke herinneringen aan pijn, misbruik, verdriet en angsten kunnen zowel een hulp zijn bij de zelfrealisatie als ook een hindernis.

Wat er ook gebeurd is, de enige oplossing is om alles wat verborgen ligt, in Stilte, in de Ruimte van enkel 'Zien' toe te laten. Je moet je er aan overgeven door alle ruimte te geven aan het zien en ervaren wat zich aan dient. Ook nu weer: keuzeloos. Wijs niets af, omarm niets. Daarmee geef je het ego weer een kans om via een achterdeur de leiding te nemen. Door louter zien wordt alle oude pijn in de stille ruimte van het Zijn, van onze ware intelligentie, opgenomen en zal als van zelf verwaaien. Maar niet in een tempo dat ons ego er aan wil opleggen.

Zelf hoef en kan je niets doen, aangezien ons denken incapabel is om wat het zelf heeft veroorzaakt, zelf op te lossen. Het is trouwens inmiddels al doorzien dat er geen onafhankelijk 'iemand' is die kan besluiten er wat aan te gaan doen. De impuls komt van binnen uit.

Overgave is dus geen handeling, geen strategie. Het is het zonder meer toelaten van het Huidig Moment, van 'Dat-wat-is', door het te zien zoals het is. Je moet dus voorbij het denken komen om dat te bereiken. En dat voorbij aan het denken 'zijnde' is het Zien.

Therapie en de spirituele weg zijn zo bezien dus ook geen tegenstelling. Zij zijn in wezen het zelfde, wanneer je bereid bent de inhoud van het denken te passeren en te vertrouwen op aanwezigheid in het Huidig Moment.


De Nieuwe Aarde

Hoe bescheiden, vriendelijk en schijnbaar ongevaarlijk Tolle zich ook bij zijn retraites en 'teachings' presenteert, zijn lessen beginnen steeds meer te getuigen van een mondiale transformatie van het menselijk bewustzijn. Hij doet niet minder. Hij ziet een enorme toename van mensen die hun ware aard ontdekken, en dat kan volgens hem een teken zijn van een een al plaats vindende revolutie van bewustzijn. Iets waar J. Krishnamurti het ook heel veel over had. Maart 2008 is er zelfs een 10 weken durende manifestatie via internet geweest waar Tolle in samenwerking met Oprah Winfrey 10 lessen gadf over zijn boek. Honderdduizenden internetters hadden er zich voor ingeschreven en miljoenen keren zijn de integrale uitzendingen gedownload.

Alles met het doel die transformatie zo veel als mogelijk te bewerkstelligen.

Ik bezie zoiets normaliter met de nodige scepsis, maar misschien heeft hij gelijk. Wie weet? Misschien zal het Zijn zich op mysterieuze wijze (want dat kan niet anders) willen ontdoen van de zwaarste lasten van het ontspoorde collectieve menselijke denken. Dan hebben mijn kleinkinderen toch nog kans op een vreedzaam leven.

En Tolle? Hij doet het, of liever het gebeurt via hem. En zo te zien blijft hij bij dit alles volledig zichZelf. Bescheiden, vol humor en aanraakbaar. En hij bleef consequent bij zijn bekende opvattingen. Geen New Age verhaal over het creren van alles wat het ego zich kan wensen. Integendeel.

De laatste puzzelstukken

Ik had de laatste jaren nog vragen naar aanleiding van mijn ervaringen bij het oefenen met mijn therapievorm. Elders op de site heb ik al beschreven, dat ik begin jaren '90 al oefenend op een zeker moment in grote moeilijkheden kwam, omdat ik een 'clint' niet uit een toestand van paniek kon krijgen. Ik had het gevoel met lege handen te staan en ik vroeg letterlijk aan 'boven' om hulp. Wat volgde was een onmiddellijk instroom van energie, licht, warmte, weten. Ja, zelfs van Heiligheid. De kamer leek op te lossen. De clint werd onmiddellijk rustig, en de behandeling ging van zelf. Deze had niets meer met mijn aangeleerde methoden van mijn opleiding bij Malva te maken. Ik wist eigenlijk totaal niet wat er gebeurde, maar het gebeurde van zelf. Het werd feitelijk een Kensho, een verlichtingservaring, Samadhi. Noem het maar.

Bij volgende gelegenheden gebeurde steeds weer hetzelfde zodra ik bewust niets meer deed. Ik was a.h.w. 'verlicht' zodra ik naast de behandeltafel stond. Maar in het gewone leven was dat er niet. Ook jaren van satsangs bleken niet tot een verevening van deze ervaringen in het gewone leven te leiden.

Met de inzichten van 'Sailor' Bob hield dit op voor mij een probleem te zijn. Want er was geen zelfstandig 'mij'. Maar het was pas bij het kijken van de dvd's van Eckhart Tolle, dat ik een sluitende verklaring kreeg voor eigenlijk alles dat zich bij mij had afgespeeld. Alle nog resterende vragen waren beantwoord.

Tijdens de therapeutische sessies ben ik in volledige overgave, maar in het gewone leven bleek het ego nog altijd aan het roer te staan. De zware burn-out die ik had opgelopen bleek een start om daar fundamenteel wat (veel) aan te gaan doen. Ook in het gewone leven kan het ego eigenlijk niets, en je dient je feitelijk aan het Moment over te geven, door bewust, in aandacht aanwezig te zijn. Maar zodra dat weer als een succesmethode wordt geadopteerd om de wereldlijke problemen op te lossen, dan staat het ego weer aan het roer, leef je weer in tijd en zal de Kracht der Stilte weer ondergesneeuwd raken door alle mind-acties en ingenomen mentale posities (referentiepunten zoals 'Sailor' Bob dat noemt)..

Zo subtiel is het dus. Je kan niets afdwingen. Ofwel: je kan niets doen, want je wordt gedaan!!

Alle puzzelstukken vielen zo bij mij op hun plaats.

Alles bij elkaar redenen genoeg voor mij om deze bijzondere leraar bij het rijtje foto's van de m.i. grote leraren te zetten.

Bron: http://www.chakraplein.nl
Website : http://www.chakraplein.nl
   
Druk op deze button om een reactie op dit artikel te geven.
Reactie(s)
 
 
     
   
 

BookmarkMaak StartpaginaContactGastenboekAdverterenDisclaimer


 
© 2003 - 2007: Powered by: A-Tzi

     
 
    Inloggen
  · Link aanmelden
  · Link aanmelden uitgebreid
  · Advertentie plaatsen
  · Artikel plaatsen
  · Nieuwsbrief
  · Nieuwsbrief Xtra
 
  · BannerExchange
  · BannerPartners
  · Gastenboek
  · Kaartje sturen
  · Spirituele Promotie & Diensten
  Kijk hier voor de mogelijkheden voor spirituele promotie activiteiten
   
   
 
   
   
 
  · StartKunst
  · A-TZI