·
Home
 
·
Advertenties
 
·
Spirituele Artikelen
 
·
Spirituele thema's
 
·
Zoeken / Info
 
·
Spirituele boeken
 
 
·
Ans Corbee
 
·
Celia Fenn
 
·
De Hoeders
 
·
De Monade
 
·
Eckhart Tolle
 
·
Gabriela Gaastra-Levin
 
·
Kryon-Lee Carroll
 
·
Manuela van der Knaap
 
·
Niek Johida
 
·
Praktijk Orfilan
 
·
Ronna Herman
 
·
Spiritual Wisdom
 
·
Steve Rother
 
·
Suzan Caroll
 
·
Valerie Donner
 
     
   
   
 

 

 
 
 
Thema: Artikelen-over-Bewustwording
Naam : Neale Donald Walsch
Titel : Wekelijkse bulletin - Gedicht van M.Claire
Tekst : Artikel / Neale Donald Walsch - juli 2008
Vertaling van 'Weekly Bulletins', nieuwsbrief van de Recreation Foundation
door Anita Geerdink

Mijn dierbare vrienden…

Een tijdje geleden schreef mijn geliefde dichter m.Claire (www.mclairepoet.com) een essay dat ze met mij deelde. Ik werd erdoor geraakt en deze week wil ik het met jullie delen. Ik zal ons allemaal iets geven om over na te denken.

Hier komt het..

Ik stond voor de gootsteen bij het aanrecht, toen ik een moment van plotseling bewustzijn ervoer: Over hoeveel ik van dit Leven gemist heb. Hoeveel ervan er gewoon tussen mijn vingers door is geglipt – langs mijn neus, onder mijn voeten door, over mijn hoofd.. als men
zou willen zou men meer dan enkele minuten over dit specifieke thema spijt kunnen hebben.

Het was geen spijt dat ik voelde in dat moment, maar een tedere omarming, en het diende zich aan terwijl ik simpelweg lotion (zalf) op mijn handen aanbracht. Toen ik de lotion over en langs mijn armen naar boven uitwreef, merkte ik iets vreemds bekends op: Mijzelf.

Met een bitterzoete herkenning, ontdekte ik dat mijn eigen dierbare lijf een wat vreemde topografie was geworden.Een kaart, gemaakt van het Alles van het Alles dat Is en toch door de koers van de zoveel voorbije jaren van mijn leven was ik me er geruisloos onbewust van geworden. Dus, met deze hernieuwd opkomende herinnering boog ik me dichter naar mijn eigen schouder, en verwonderde me over het patroon van de sproetjes op die plek.

Ik keek en opende mijn ogen nog verder en realiseerde me dat dit specifieke patroon nergens anders in het hele Universum bestond. En ik wenste dat ik dit wonderlijke voertuig dat mijn ziel huist, vaker zou loven. En ik hoopte dat ik me vaker zou verwonderen en minder kritisch zou zijn. En toen zwom er een andere wens binnen om het ontwaken van deze gezamenlijke wensen te vergezellen: dat ik ernaar wilde streven mezelf met mensen te omringen die niet alleen hun lichaam maar hun leven eren, met een soort “schaamteloosheid” waarvan ik weet dat het mogelijk is. Ik hoopte dat ik startte mijn leven liefdevol te omringen met mensen die schier door hun aanwezigheid, mij de “permissie” geven te leven.

Als we geluk hebben is er tenminste één persoon in onze omgeving die dit voor ons kan betekenen. Een prachtig cadeau is deze persoon, want als we in hun midden zijn, in hun magie, voelen we ons eigenaardig genoeg veilig. Ongewoon veilig. Vreemd vredig. En waarschijnlijk iets meer “onszelf”. Zo’n persoon, die vaak extreem lekker in zijn vel zit, nodigt ons uit en herinnert ons eraan onszelf comfortabel met onszelf te voelen, om onszelf en ons uniek zijn te vieren, en het te showen en de wereld er deelgenoot van te maken, “Rood is mijn FAVORIETE kleur!” (bijvoorbeeld). En om ten slotte, geen excuses te hoeven geven voor het stapelverliefd worden op de enige “Ik” die we voor een heel leven lang zullen zien.

We kunnen onszelf omringen met mensen die ons toestaan te leven, en ons toestaan lief te hebben…

Mijn Lief en ik hebben een prachtige vrouw in ons leven die ons helpt met de dagelijkse gebeurtenissen in ons drukke huishouden. Ten gevolge van onze rijke en drukke agenda dat veel reizen inhoudt en vele details waar we aandacht aan moeten schenken zowel thuis als in het buitenland zijn we gaan vertrouwen op Mari zoals je vertrouwt op de zonsopgang in de morgen en het verschijnen van de maan iedere avond. Mari kon de eindeloze “te doen” lijst op ontelbare manieren benaderen, terwijl ze een glimlach bleef houden, die de hele vallei waarin we wonen doet oplichten, en met een houding die de Dalai Lama eer aandoet.

Ik denk aan Mari als wonderlijk uitzonderlijk, zonder dat ik er precies de vinger op kan leggen, om zo te zeggen. Mari houdt van roze: roze sjaals, roze tuinschoenen, roze sokken. Zij houdt van wijde kleding, baseballpetjes; lachende mensen, puppies en donkere chocolade. Haar haar is ofwel helder wijnrood, pruimrood of een diepe lavendelkleur en ik weet nooit zeker wat precies. Ze houdt van lachen en licht en alle dingen die verheffend zijn. Zij zal niet over een ander oordelen of instemmen wanneer iemand anders dat doet. En als je haar mening vraagt over wat dan ook, zal ze je haar waarheid geven, zonder berouw en zo puur als de vallende sneeuw. Je kunt er van op aan dat Mari oprecht is, aanwezig is en volledig Zichzelf.

Met Kerst vorig jaar, wisselden we geschenken uit. Ik gaf haar een CD met gedichten waarvan ik dacht dat zij ze mooi vond (en donkere chocolade), en ze gaf me een steen waarvan ze dacht dat ik het mooi zou vinden (en donkere chocolade). Op de steen stond geschreven “Volg Je Hart”. Het zal mijn leven lang met me mee reizen, en haar vriendschap betekent het meeste voor mij want ik weet dat het echt is: altijd betrouwbaar, gelukkig hier te zijn, altijd open voor vreugde; lonkend naar Liefde. Dat is Mari. De Grote, Goede Gift van Mari. Bij haar lach ik harder, heb ik meer lief, heb ik meer hoop…en zie ik mijn eigen schoonheid net zo gemakkelijk als dat zij dat doet.

Toen ik eenentwintig was, zag ik de film “Harold & Maude” voor het eerst. Een ieder die het geluk mocht smaken deze niet te beschrijven film te hebben gezien uit de late jaren zestig weet waarom ik het ter sprake breng. Het geeft weer wat ware vrijheid is, gehuisd in een menselijke vorm. Wat ware vreugde is. Wat ware liefde is. Wat het pad van een menselijk leven met zijn vele vreugdes en treurigheden is. (En wat een goede soundtrack (filmmuziek) is!).

Maar het allermeest geeft het ons een voorbeeld van de persoon die we zouden kunnen zijn, als we het ons alleen maar zouden herinneren. Als we alleen maar in ons eigen ik zouden ontspannen. Als we onszelf zouden laten openen door het leven, in plaats van te sluiten. We zouden waarlijk die persoon kunnen zijn voor anderen. Degene die in je fantasie roept, met pompons triomfantelijk omhooggehouden in elke vuist en lachend van oor tot oor iedere keer dat iemand van wie we houden de kamer binnenkomt:

“Geef me een ‘L’ – geef me een ‘E’ – geef me een ‘E’ – geef me een ‘F’: L-E-E-F..
LEEEEEEEEEEFFFFFFFFFF!!!!!!!”

m.Claire

“Ga nu naar buiten en heb nog meer Lief…!” – Maude

Liefs en knuffels en de beste wensen tijdens jouw reis..
Neale
Voor mijn fantastische vrienden van de ReCreation Foundation





Lezers vraag: Beste Neale en Foundation.. ik ging onlangs naar een lezing waar gesproken werd over wat er in 2012 zou gaan gebeuren, over een gebeuren in de melkweg dat zou samenvallen met iets anders waardoor de as van de aarde verticaal zou worden en zoals ik het begreep, de aarde in vergelijking met heden ten dage radicaal zou veranderen met als gevolg een enorm verlies van leven.

Weet je hier iets van want ik vond het op zijn minst beangstigend, en ik zou graag wat opheldering willen over wat er precies gaat gebeuren. Ik zou het op prijs stellen als je mijn gedachten tot rust zou kunnen brengen.

Liefs en licht van Sally Jones

Neale’s antwoord: Lieve Sally.. als het al gaat gebeuren dat betekent als het “voorbestemd” is en door tijd en datum vastgelegd.. dan kunnen we er niets aan doen, en daarom geen enkel moment in de tijd hieraan verspillen, behalve..

1. iedere dag te leven alsof het onze laatste was (iets wat we zo wie zo zouden moeten doen)
2. simpele voorbereidingen treffen voor iedere mogelijke calamiteit in het land (iets wat we zo wie zo zouden moeten doen)
3. besluiten wat we voor onze toekomst kiezen, en het Voornemen (iets wat we zo wie zo zouden moeten doen).

Deze dag des oordeels verhalen vind ik persoonlijk een beetje vermoeiend worden. Eerst was het de “Harmonische Samenkomst”, toen was het het jaar 2000, en nu is het 2012, iedere tien jaar wat anders.

Er gaat niets gebeuren, Sally, onthoud dat ik je dat gezegd heb.

.. en als het gaat gebeuren, dan zou niets wat ik je hier had kunnen zeggen het tegenhouden, of iets veranderen, echt. Heb vrede met het leven, creëer een vriendschap met God, en leef in vrede en overvloedige vreugde, als we allemaal opnieuw beginnen, dan gebeurd dat, als we sterven, dan gebeurd dat. Als sommigen van ons sterven en opnieuw beginnen, met een hele nieuwe wereld, dan gebeurd dat.

Zo zij het.

Heb hetgeen wat Is Lief.

Bron: www.gesprekmetgod.nl


Website : http://www.gesprekmetgod.nl
   
Druk op deze button om een reactie op dit artikel te geven.
Reactie(s)
 
 
     
   
 

BookmarkMaak StartpaginaContactGastenboekAdverterenDisclaimer


 
© 2003 - 2007: Powered by: A-Tzi

     
 
    Inloggen
  · Link aanmelden
  · Link aanmelden uitgebreid
  · Advertentie plaatsen
  · Artikel plaatsen
  · Nieuwsbrief
  · Nieuwsbrief Xtra
 
  · BannerExchange
  · BannerPartners
  · Gastenboek
  · Kaartje sturen
  · Spirituele Promotie & Diensten
  Kijk hier voor de mogelijkheden voor spirituele promotie activiteiten
   
   
 
   
   
 
  · StartKunst
  · A-TZI