·
Home
 
·
Advertenties
 
·
Spirituele Artikelen
 
·
Spirituele thema's
 
·
Zoeken / Info
 
·
Spirituele boeken
 
 
·
Ans Corbee
 
·
Celia Fenn
 
·
De Hoeders
 
·
De Monade
 
·
Eckhart Tolle
 
·
Gabriela Gaastra-Levin
 
·
Kryon-Lee Carroll
 
·
Manuela van der Knaap
 
·
Niek Johida
 
·
Praktijk Orfilan
 
·
Ronna Herman
 
·
Spiritual Wisdom
 
·
Steve Rother
 
·
Suzan Caroll
 
·
Valerie Donner
 
     
   
   
 

 

 
 
 
Thema: Artikelen-over-Bewustwording
Naam : Liane Pagie
Titel : En de vrouw keek naar haar lichaam, en zag dat het goed was
Tekst : We zijn er soms vol van en prijzen het de hemel in, maar wat betekent spiritualiteit eigenlijk? Het woord stamt af van het Latijnse ‘spiritus’ en gaat over zaken die de geest betreffen. En daar ligt nu precies het probleem. Door onze eenzijdige aandacht voor de geestelijke wereld en verstandelijke zaken, vergeten we het lichaam. Al eeuwen lang. Met een boel woorden creëert de geest ‘werkelijkheden’ achter de gewone werkelijkheid waarin alles mooier, groter en beter (en vaak ook makkelijker) is. Al denkend en beschouwend vlucht de mens weg van de aarde, in een poging het dierlijke en immorele achter zich te laten en zichzelf aan God te spiegelen. De woorden zijn gaan fungeren als verbloemingen voor wat we diep van binnen voelen en voor wie we werkelijk zijn. Is er nog toegang tot de werkelijkheid waarin dingen gewoon zijn zoals ze zijn, los van alle woorden, meningen en oordelen? Dit essay geeft antwoord op deze vraag en tracht de sfeer van het lichaam voelbaar te maken. Want zweven kan echt niet meer. Het is de hoogste tijd om spiritualiteit meer ‘body’ en duurzaamheid te geven!

We hebben niet alleen een lichaam, we zijn het. Toch benaderen we ons lichaam vaak als iets vreemds, alsof het niet van onszelf is. Het lichaam op zichzelf is geen werkelijkheid meer. We leven vanuit het hoofd en verliezen onszelf in gedachten en theorieën, zonder dat deze betrekking hebben op de realiteit. We staan niet in contact met ons lijf en daardoor niet met onze diepere behoeften. Zo vreemd is het niet dat veel mensen - in een wereld van eindeloze mogelijkheden - niet weten wat ze willen. Het hoofd beredeneert en berekent, zonder dat het ergens voeling mee heeft. Het creëren van meer lichaamsbewustzijn, en het daardoor herkennen van de signalen die het lichaam continu uitzendt, is een noodzakelijke stap om een ‘voller’ en meer vervullend leven te leiden. Het lichaam kent immers geen schaarste, maar is aanwezigheid.

Naakt

Dit mooie, gezonde, begeerlijke lichaam is een paleis. Mijn paradijs. Ik koester het en laat me meevoeren in haar stromingen en getijden, die me in onverwachte situaties en op bijzondere plekken brengen. Mijn lichaam verbindt me met mezelf en de wereld om me heen. Zij spreekt haar eigen taal en heeft haar unieke vorm en vertelwijze, die ik steeds beter leer verstaan, maar die blijft verrassen. Mijn lichaam is een uitgestrekte vlakte en ruimtelijkheid, waarin ik kan voelen wie ik ben. De ontdekking van mijn lichaam heeft me tot leven gewekt en me bevrijd uit de kerkers van de ideeën over mezelf en de wereld.

Maar mijn lichaam was niet altijd weelderig en vormde tot een aantal jaar geleden een slagveld van tegenstrijdige krachten. Zelfkastijding en het smoren van de stem van mijn ziel vergden al mijn energie en bepaalden de smalle afrasteringen van mijn wereld. Ik was zoals zovele vrouwen: in de ban van een verschraalde vrouwelijkheid, gevangen binnen een subtiele maatschappelijke dictatuur waarin de ideale vrouw wordt voorgesteld als een volwassen meisje dat rimpel noch vorm heeft. De werkelijke vrouw dient onder dit schrikbewind letterlijk zo min mogelijk in de wereld aanwezig te zijn. Ik wees daardoor ongemerkt de vrouw in mezelf af. Ook mannen zijn het slachtoffer van de terreur op het vrouwelijke en weten niet hoe zij hun vrouwelijke energie een plaats kunnen geven. Er is kortom sprake van een maatschappelijke angst voor het vrouwelijke, die waarschijnlijk te maken heeft met de krachtige en onbeheersbare energie die zij is.

Het valt tegenwoordig nog niet mee om gewoonweg te genieten van wat de aarde te bieden heeft. Geïnternaliseerde moraalridders hebben wellust en zingenot naar de verre uithoeken van het onderbewuste verdreven en prediken beheersing en bescheidenheid. Voor zo’n beetje alles wat zij tot zich kan nemen, geldt dat de vrouw zich dient te beheersen. Zo wordt een seksueel vrijgevochten vrouw vaak nog steeds geassocieerd met een hoer, en zo gaat lekker eten voor veel moderne vrouwen gepaard met schuldgevoel en pogingen tot inperking van het lichaam. Ben jij wat je eet? Het moeten denken aan ‘de lijn’ is een typisch staaltje mannelijk denken, waarin vloeiende vormen zijn rechtgetrokken tot strakke lijnen en overzichtelijke schema’s. Deze tomeloze inperking van de vrouw (en haar genot) zorgt ervoor dat zij haar wezenlijke behoeften niet meer kan voelen.

Hof van Eden

Laten we teruggaan naar het begin en de daar ontstane misvatting nu eindelijk eens de wereld uit helpen. Want was het werkelijk Eva die de mens veroordeelde tot alle aardse ellende en daarbij ook nog eens haar man tot zonde aanzette? Nee dus. In tegendeel zelfs! Eva gaf de mens de tastbaarheid van de aarde. Het hemelse paradijs kon haar niet bekoren; zij vertoefde liever in de concreetheid van de aardse rijkdom. Eva had al snel door hoe saai de hemel was en voelde de verveling er op de loer liggen. Ze begreep de kortzichtigheid van het blindelings streven naar het goede in ontkenning van de schaduw, de zinnen en de diepere verlangens. Eva schiep een werkelijke mens. Uit haar werd, door pijn en vreugde, het leven geboren.

Eva als vrouw vertegenwoordigt het aardse en het lichamelijke. De vrouw is heel direct verbonden met de natuur: haar maandelijkse cyclus vertoont een opvallende overeenkomst met de cyclus van de maan, en haar lichaam is in staat om nieuw leven voort te brengen. De vrouw heeft niet alleen een lichaam, maar is haar lichaam; vrouwelijkheid en lichamelijkheid horen bij elkaar, zoals mannelijkheid verwant is aan de geest. In de oosterse wereld stellen yin en yang de elkaar afwisselende oertoestanden in de werkelijkheid voor. Het yinprincipe heeft de eigenschappen: vrouwelijk, rust, ruimte, meegaand, meegevend, volgend, wereldlijk, lichaam en donker. Het yangprincipe staat voor: mannelijk, actie, ruimte, leidend, goddelijk, inspiratie, opwaarts, geest en licht. Yin en yang zijn aanvullende krachten, die ook in ieder mens werkzaam zijn en naar evenwicht streven.

Dit evenwicht is in de westerse wereld ernstig verstoord doordat het lichaam er altijd een inferieure positie ten opzichte van de geest gehad heeft. Onze leefwijze is verweven met een mannelijke benadering van de werkelijkheid: ‘de vrouw’ staat nog steeds onder heerschappij van ‘de man’ zoals (de vrijwel zeker mannelijke) God dat na zondeval bepaalde. Vrouwelijkheid bevindt zich in de taboesfeer, waar het veilig en beheersbaar is. De steeds grotere nadruk op intellectuele ontwikkeling heeft de moderne mens afgescheiden van lichaam en natuur. We zijn daardoor ongevoelig geworden voor signalen die op andere manieren dan via het verstand tot ons komen. De geest ziet zichzelf overal weerspiegeld in de grijze en kille landschappen van de kapitalistische maatschappij. De steeds verdergaande industrialisering en modernisering zorgen voor vervreemding en gevoelens van eenzaamheid en somberheid. Het is de prijs die de westerse mens betaalt voor zijn eenzijdige benadering van de werkelijkheid.

Terug naar de basis

Veel mensen trachten de leegte te vullen door hun toevlucht te zoeken tot spirituele boeken of cursussen. Maar dit soort spiritualiteit is vaak een uitdrukking van hetzelfde probleem: het is eerder gericht op het toe-eigenen van ideeën en theorieën, dan op het creëren van lichamelijk bewustzijn en een bewustere, aardsere levenstijl. We zijn nu eenmaal gemakszuchtig. Toch begint een betere wereld echt bij onszelf en wel heel concreet: bij ons lichaam. Het lichaam heeft de draagkracht die ons in staat stelt om in de wereld aanwezig te zijn. We kunnen nog zoveel mooie idealen en strevens hebben, maar wanneer we niet geaard zijn komt er niets van de grond. Afgesneden zijn van de fijnzinnige en sensibele sfeer van het lichaam betekent geen voeling hebben met wat het leven wel en niet van ons vraagt. En dat maakt ons blind voor de schoonheid. De roofbouw die we plegen op onszelf en de aarde kan stoppen, zodra we weer vanuit het lichaam beginnen waar te nemen. Vanaf dat moment worden we een tuin, waarin het prettig toeven is. En hoe meer tuinen ontstaan, hoe groter het vruchtbare vlak van de aarde waar het leven weldadig bloeit.

Lichamelijk zijn betekent van binnenuit voelen wat er in het lichaam gebeurt en hoe het lichaam aanvoelt. Door de aandacht te richten op het punt diep in de onderbuik, kunnen we contact maken met onze basis en het hier-en-nu. De naar bovengerichte blik keert dan naar beneden; naar de aarde, de onderwereld en het rijk der dromen. Daar heerst zwaarte, rust en voeling met de realiteit. Kun je accepteren dat je dit bent, hier en nu, of vind je dat er een ander leven bij je hoort? Zijn het de ideeën over jezelf waar je je door laat leiden, of is het de concrete realiteit van wie je nu bent? Contact maken met wie je bent en waar je bent - in plaats van je te richten op wie je niet bent en waar je niet bent - brengt geblokkeerde energie op gang. Sluit je ogen eens, zodat het projectiescherm van de geest - en het daarop schijnende licht van het verstand - voor een moment gedoofd is. Adem. Betreed de heilige tempel der concreetheid. Geef het lichaam de ruimte. Kom in beweging!

Leven

Spiritualiteit is eenzijdig en kan daardoor eigenlijk niet duurzaam zijn, ook al gaat het begrip al vele eeuwen mee. Alleen een dynamisch evenwicht tussen lichaam en geest biedt de mogelijkheid om de mens als geheel te beschouwen en de wereld naar een noodzakelijk ‘hoger’ bewustzijnsniveau te tillen. Een evenwichtig mens is in staat om de mooie maar soms ook harde werkelijkheid onder ogen te zien: dit is de realiteit van wie jij bent, van wie ik ben en van wie wij zijn - zonder aan iets voorbij te gaan. Maar zit er werkelijk nog iemand te wachten op een nieuw woord dat de lading wel dekt? Laten we gewoon ons lichaam betreden en weer gaan ervaren. Want we kunnen het leven niet bedenken en onszelf niet maken. We kunnen hooguit contact maken met wat in potentie aanwezig is en daarvan genieten. Wanneer we ons lichaam omarmen, krijgen we voeling met onszelf en komen we terecht in de stroming van onze ziel die het leven is. Het unieke pad dat we bewandelen meandert dan als een rivier, waarvan de onderstromen ons als vanzelf meevoeren. Zonder bestemming, in eenvoudigweg genot.

~
Website : http://www.flickr.com/photos/spheres
   
Druk op deze button om een reactie op dit artikel te geven.
Reactie(s)
 
 
     
   
 

BookmarkMaak StartpaginaContactGastenboekAdverterenDisclaimer


 
© 2003 - 2007: Powered by: A-Tzi

     
 
    Inloggen
  · Link aanmelden
  · Link aanmelden uitgebreid
  · Advertentie plaatsen
  · Artikel plaatsen
  · Nieuwsbrief
  · Nieuwsbrief Xtra
 
  · BannerExchange
  · BannerPartners
  · Gastenboek
  · Kaartje sturen
  · Spirituele Promotie & Diensten
  Kijk hier voor de mogelijkheden voor spirituele promotie activiteiten
   
   
 
   
   
 
  · StartKunst
  · A-TZI